De zoektocht naar Lorna

The search for Lorna

Daisy Hamilton was een privédetective.

Daisy Hamilton was a private detective.

Ze was dertig jaar oud en was sinds de afgelopen twee jaar detective.

She was thirty years old and had been a detective for the past two years.

Elke ochtend ging ze naar haar kantoor om te wachten op telefoontjes of om de deur te openen voor klanten die haar hulp nodig hadden.

Every morning she went to her office to wait for phone calls or open the door to clients needing her services.

Daisy was nog niet erg bekend, maar soms belden mensen haar in reactie op de advertentie die zij in de locale krant gezet had.

Daisy wasn't very well known yet but occasionally people telephoned her from the advertisement she had put in the local newspaper.

Op een zekere morgen rond elf uur klopte er iemand op de deur van haar kantoor. 

One morning at about eleven o'clock someone knocked on her office door.

Het was een dikke mevrouw die een bontje rond haar nek droeg.

It was a fat lady who wore a fur around her neck.

“Hallo, kan ik u helpen?” vroeg Daisy aan de mevrouw. “Kom en gaat u zitten alstublieft.”

"Hello, can I help you?" Daisy asked the lady. "Please come and sit down."

“Oh, jazeker! Ik heb uw hulp dringend nodig.

"Oh yes indeed! I need your help desperately.

Lorna, mijn kleintje, is verdwenen. Ik weet niet wat ik moet doen.”

Lorna, my little one has disappeared. I don't know what to do."

Daisy bood de dikke mevrouw een kop instant koffie aan en wachtte op verdere details.

Daisy offered the fat lady a cup of instant coffee and awaited the details.

De dikke mevrouw ging met een dreun zitten en zette haar rode leren handtas op Daisy’s bureau.

The fat lady sat down heavily and put her large red leather handbag on Daisy's desk.

“Alstublieft, vertelt u me alles – mevrouw …?”

"Please tell me everything - Mrs. ...?"

“Mevrouw Edwina Humphries is de naam. Ik vrees dat ze me om geld zullen vragen. Ik ben bang dat Lorna gekidnapt is!”

"Mrs. Edwina Humphries is my name. I am afraid they will ask me for money - I'm afraid Lorna has been kidnapped!"

“Dat is verschrikkelijk, mevrouw Humphries. Denkt meneer Humphries ook dat Lorna gekidnapt is?”

"That's terrible, Mrs. Humphries. Does Mr. Humphries, too, think Lorna has been kidnapped?"

“Mijn man interesseert het niet of Lorna gekidnapt is of niet!”

"My husband is not interested if Lorna has been kidnapped or not!"

“Werkelijk, mevrouw Humphries? Maar is uw man Lorna’s echte vader?”

"Really, Mrs. Humphries? But is your husband Lorna's real father?"

“Ik weet niet wat u bedoelt. We kochten Lorna samen,” antwoordde mevrouw Humphries.

"I don't know what you mean. We bought Lorna together," replied Mrs. Humphries.

“U kocht........... Mevrouw Humphries, dat is illegaal, weet u.”

"You bought ............Mrs. Humphries, that's illegal, you know."

“Nee dat is het niet, niet in India!”

"No it isn't, not in India!"

“U kocht Lorna in India?”

"You bought Lorna in India?"

“Jazeker! En ze houdt me altijd goed gezelschap, weet u.”

"Yes indeed! And she always keeps me great company, you know."

Mevrouw Humphries opende haar grote leren tas om er een zakdoek uit te halen.

Mrs. Humphries opened her huge leather bag to pull out a handkerchief.

Angstig zag Daisy een kronkelend wezen de tas uitkomen.

With horror Daisy saw a wiggling creature come out of that bag.

“Mevrouw Humphries, haalt u dat onmiddellijk weg!” schreeuwde Daisy.

"Mrs. Humphries - move that away immediately!" screamed Daisy.

“Wat? Oh Lorna, ik heb je eindelijk gevonden!” zei mevrouw Humphries. “Je had je in mijn tas verstopt, jij ondeugend meisje!”

"What? Oh Lorna - I've found you at last!" said Mrs. Humphries."You hid in my bag - you naughty girl!"

“Mevrouw Humphries, is dit Lorna?”

"Mrs. Humphries. This is Lorna?"

“Ja, onze Bengaalse moerasslang. Oh, dank je wel, lieverd. Nee, ik denk niet dat ik uw diensten nog langer nodig heb!”

"Yes, our Bengali swamp snake. Oh thank you my dear. No, I don't think I need your services any longer!"

Toen Daisy de deur achter mevrouw Humphries sloot, maakte zij een mentale aantekening om in de advertentie te schrijven: geen dieren, geen slangen.

As Daisy shut the door after Mrs. Humphries, she made a mental note to write in the advertisement: no animals, no snakes.